instalacja chłodnicza montaż

Ciecz dostaje się do elementu rozprężnego

instalacja chłodnicza montaż
Składa się ze sprężarki, parownika i skraplacza (te dwa ostatnie wyposażone w wentylator).
Wentylator promieniowy wymusza obieg powietrza na parowniku umieszczonym wewnątrz chłodzonego pomieszczenia. Powietrze z pomieszczenia ochładza się na parowniku oddając ciepło czynnikowi chłodniczemu pośredniemu, który krąży w obiegu zamkniętym.

Następnie czynnik pośredni (gaz) zostaje sprężony w sprężarce (wzrasta jego temperatura ) i jest przetłoczony do skraplacza który znajduje się na zewnątrz (w powietrzu zewnętrznym).

W skraplaczu ciepło z czynnika zostaje oddane do powietrza zewnętrznego, gaz skrapla się i staje cieczą (nadal pod wysokim ciśnieniem).
Ciecz dostaje się do elementu rozprężnego (kapilara lub TZR), gdzie jest dławiona - zostaje zmniejszone jej ciśnienie i co za tym idzie temperatura. Schłodzony czynnik w postaci cieczy ponownie zostaje podany na parownik, gdzie się ogrzewa od powietrza w pomieszczeniu i przechodzi w stan gazowy.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Klimatyzator

Termowizja w budownictwie

Kamery termowizyjne w budownictwie są bardzo przydatnym narzędziem - służą do badania różnic temperatury pomiędzy zewnętrzna ścianą budynku, a jego wnętrzem .
Różnice w oporze cieplnym konstrukcji mogą w pewnych warunkach powodować różnice temperatury na jej powierzchniach. Przenikanie chłodnego (lub ciepłego) powietrza przez elementy konstrukcji również ma wpływ na różnice temperatury powierzchniowej .Co to znaczy? Że wady ociepleń , mosty cieplne i nieszczelności w osłonowych elementach konstrukcyjnych budynku mogą być lokalizowane i badane.

Dzięki temu można uniknąć ponoszenia bardzo dużych kosztów związanych z likwidacją zjawiska mostów termicznych.

Większość wentylatorów ma konwencjonalne łopatki opracowane

Jest ściśle związany z prędkością obrotową wentylatora, a więc i przepływem powietrza oraz zastosowanym typem łożyska.
Większość wentylatorów ma konwencjonalne łopatki, opracowane do dużych prędkości obrotowych, które wytwarzają duży strumień powietrza, ale i jednocześnie duży hałas (zob. dB). Żeby go obniżyć, wystarczy zmniejszyć prędkość obrotową, co jednakże powoduje również zmniejszenie przepływu powietrza.

Głośną pracę wentylatora można częściowo zniwelować odpowiednio zwiększając jego rozmiar i liczbę łopatek (zwykle siedem lub jedenaście), dzięki czemu przy niskich obrotach można uzyskać zadowalającą jego wydajność.

Niskie obroty mają jeszcze inne zalety: łożysko mniej hałasuje i mniej się zużywa.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wentylator.