sztukateria wewnętrzna

W starożytności nie występowała tylko w

Baza ? dolna część, podstawa kolumny, pilastra lub filaru stosowana w porządkach architektonicznych.

W starożytności nie występowała tylko w porządku doryckim, w którym trzon kolumny spoczywał bezpośrednio na stylobacie.

Klasyczną bazę tworzy płyta otoczona wyprofilowanymi, kamiennymi wałkami zwanymi torusami, które były rozdzielone trochilusem (wklęską).
Dolny torus był z reguły większy.
Zazwyczaj baza leżała na niewielkiej kamiennej płycie ? plincie.
Terminem baza określa się także inne kombinacje tych elementów.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Baza_(architektura)

Aegikranion i kilka faktów z Wikipedii

sztukateria wewnętrzna
Aegikranion (z greckiego: "????" - kozioł, "??????" - czaszka) ? element dekoracyjny stosowany głównie w starożytności w formie płaskorzeźby na metopach fryzów w postaci czaszki kozła lub barana symbolizującego zwierzę ofiarne, w ujęciu frontalnym.
Motyw stosowany jako element ozdobny antycznych ołtarzy poświęconych bóstwom opiekujących się rolnictwem, oraz w kręgu sepulkralnym. Został przejęty przez ornamentykę nowożytną, popularny w meblarstwie XVIII wieku.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Aegikranion

archiwoltę albo zwieńczenie obramowania np

Agrafa ? dekoracyjny zwornik w formie ozdobnej klamry spinający element konstrukcyjny np.
archiwoltę albo zwieńczenie obramowania np.
obrazu.

Agrafa występowała w okresie XVI-XVIII wieku, w zależności od stylu epoki mogła mieć wygląd woluty, plecionki, liści akantu itp.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Agrafa_(architektura).

Widok do druku:

sztukateria wewnętrzna